Met haar diploma van de Normaalschool op zak fietste Hilde Blommaert (61) langs alle Wase scholen op zoek naar een job als leerkracht in het lager onderwijs, solliciteren medio jaren ’80. In de nonnenschool van Koewacht was er een plaats vrij. Ze startte als ondersteunende leerkracht in alle klassen, het jaar nadien werd het eerste leerjaar haar vaste stek, ze bleef er 41 jaar!
De dag na haar pensioenfeest zoek ik Hilde op in haar woonplaats Meerdonk. Vanuit de lounge hebben we een weids uitzicht over de polders met in de verte de contouren van de kerncentrale.‘Ik ben nog helemaal overdonderd, blij en dankbaar voor wat ik de voorbije dagen beleefde. Leerlingen, ouders en collega’s haalden alles uit de kast om mij onvergetelijke dagen te bezorgen. Ik heb nog steeds een lach op mijn gezicht.’
De jonge jaren
‘Ik ben afkomstig uit een eenoudergezin, we woonden in de Dauwstraat in Stekene. Mijn moeder stond er alleen voor, verder studeren was niet evident. Ik heb toch de kans gekregen en greep die met beide handen. De opleiding aan de Normaalschool bedroeg toen twee jaar. Ik heb nog mee betoogd tegen een driejarige opleiding. Die is er nadien toch gekomen.’
Mol en beer
Wanneer ik Hilde vraag hoe ze kinderen van 6 jaar leerde lezen en schrijven, vertelt ze met veel enthousiasme over haar ervaringen. ‘Het eerste leerjaar zat me als gegoten, omdat ik mocht verder bouwen op de rijke voorbereiding van het kleuteronderwijs. Leren is iets fascinerend, van iets nog niet kunnen, naar proberen, leren en groeien. Elk kind, zowel ‘sterkere’ als ‘zwakkere’ leerlingen, zich goed laten voelen, daar was het mij altijd om te doen. Zoveel als mogelijk werkte ik ‘op maat’ in klassen die varieerden van 14 tot 28 leerlingen.’
‘Voor het leren lezen startte ik ooit met een letterplankje waarbij verhalen en gebaren centraal stonden. Verhalen moeten kinderen begeesteren, poppenkast was daarbij ook nooit ver weg. Om te leren lezen werkte ik met de ‘Mol en beer’-methode, met een beperkt aantal steunwoorden waaruit je onmiddellijk zoveel mogelijk letters afzondert. Met die letters vormen leerlingen direct nieuwe woordjes die ze inoefenen en lezen. Recenter maakte ik gebruik van een digitaal bord. Dat had als voordeel dat je veel materialen en beelden kon delen.’
‘Ook bij het leren rekenen trachtte ik zoveel mogelijk een beroep te doen op de verbeelding van de leerlingen. Ik ben zelf altijd blijven zoeken, heel vaak ook met collega’s, naar ‘nieuwe’ methodieken zoals de Luna-methode. Dat is een schrijf- en bewegingsmethode voor kinderen in de eerste drie leerjaren van het lager onderwijs. De methode, met ruimtevaarster Luna als mascotte, leert kinderen schrijven via liedjes, filmpjes en bewegingsoefeningen. Fantasie, het hoort thuis in alle vakken…’
Zelfbeeld
‘Kinderen in het eerste leerjaar kampen dikwijls met hun zelfbeeld: wat vinden anderen van mij, wie ben ik en wat kan ik? Kinderen met een laag zelfbeeld trachtte ik altijd op te peppen. Ik liet kinderen hun verhaal vertellen met respect voor ieder kind en zijn leefwereld. Op dat vlak heb ik De Zonnebloem altijd ervaren als een veilige en toegankelijke school.’
Feestnummer
Naast haar inzet als klasleerkracht stond Hilde op de Zonnebloem bekend als feestnummer, altijd in voor iets leuk. ‘Op de Zonnebloemfeesten organiseerde ik de talentenshow. Ik stond dikwijls op de voorgrond maar vond het net zo belangrijk om anderen in de schijnwerpers te zetten. Ik hou van feesten, drukte, contact en plezier maken. Mijn collega’s wisten dan ook heel goed hoe ze me konden verwennen bij mijn pensionering: een avond naar de Carré in Willebroek, waar we tot in de vroege uurtjes hebben gedanst.’
Uitdagingen en ontmoetingen
‘Het pensioen lacht me toe, ik kijk uit naar het genieten van m’n kersverse kleindochter en naar veel nieuwe uitdagingen en ontmoetingen. Met onze mobilhome trekken mijn man er ik er regelmatig op uit, we vinden het plezant om vrienden mee te nemen en te laten genieten. Er liggen nog zoveel opportuniteiten, ook in het vrijwilligerswerk. Ik laat het voorlopig even op me afkomen en zie wel wat op mijn pad komt, af en toe een flexi-job behoort tot de mogelijkheden. In ieder geval hou ik een heel warm gevoel over van de tijd toen ik actief was op de Vrije Basisschool De Zonnebloem. Ik ben er iedereen eeuwig dankbaar en wens hen allemaal het allerbeste toe… in mijn woorden is dat: TOI, TOI, TOI.’
Quote:
‘In ieder geval hou ik een heel warm gevoel over van de tijd toen ik actief was op de Vrije Basisschool De Zonnebloem. Ik ben er iedereen eeuwig dankbaar voor.’
Hilde Blommaert