De naam Frans Van Peteghem doet wellicht geen belletje rinkelen bij Stekenaars, zijn bijnaam ‘Frans de melkboer’ daarentegen was een begrip in onze gemeente. ‘Melkboer is het mooiste beroep ter wereld.’
32 jaar lang bracht Frans Van Peteghem (94) uit de Hellestraat melk, eieren, boter en andere zuivelwaren aan huis in Stekene en omliggende gemeenten. ‘Ik ben afkomstig uit Eksaarde, was de zoon van kleine boeren, ik had nog twee halfbroers en een broer. Na de lagere school ging ik werken in een spinnerij in Lokeren, van dikke linten maakten we fijne draad. Nadien was ik aan de slag bij een waterwerkbedrijf in Grembergen. Ik voelde me er meteen thuis, ik mocht er met de camion rijden, ik was een vrije man.’
Melkronde
In 1959 trouwde Frans met Emilie Creve, in 1968 vestigden ze zich in de Hellestraat. ‘In Sint-Niklaas ging ik fabrieken langs om werk te vinden. Uiteindelijk kon ik beginnen bij Scheerders-Van Kerchove. Ik moest er stenen sorteren, eentonig werk, 48 uur per week, inbegrepen de zaterdagvoormiddag. Via Jef Ferket vernam ik dat er in Stekene een melkronde te koop stond, toen nog met paard, kar en melkkannen. Ik waagde de sprong en kocht de ‘zaak’ voor 100.000 Belgische frank, via familie kon ik geld lenen voor de financiering.’
‘Mijn eerste ronde liep langs de Bormte, Dorpstraat, Kerkstraat, Heikant, Kiekenhaag, Vogelzangstraat en Hellestraat. Al na één jaar verruilde ik mijn paard voor een busje, later reed ik met een Volkswagen camionet. Toen was mijn vaste ronde al uitgebreid tot bijna overal in Stekene, met nog klanten in De Klinge en ’t Kalf. We leverden ook (choco) melk aan de scholen in Klein-Sinaai en Hellestraat.’
Zwaar werk
‘Naast een uitgebreid assortiment zuivel leverde ik op donderdag ook aardappelen, prei en andere groenten aan huis. Mijn vrouw bracht de groenten rond met haar fiets. Ik was een sterke beer, kon tot 100 kilogram tillen. Maar ik kan je verzekeren dat een melkboer een zwaar beroep was zeker de eerste jaren moest je leren omgaan met de gewichten. We sjouwden nog ijzeren bakken met daarin 12 flessen melk of karnemelk, trappen op, trappen af tot in de kelder. In die jaar 32 jaar ben ik geen dag thuisgebleven, we waren aan de slag van 7uur ’s morgens tot 19uur ’s avonds. Tegenslagen waren er zeker, maar ik bleef er nooit lang bij stilstaan, voor mij was de weg vooruit.’
Biechtvader
‘Melkboer is het mooiste beroep ter wereld. Ik kwam overal over de vloer, er werd me van alles verteld alsof ik een biechtvader was. Je kent dat wel: ‘Mijn vrouw dat, mijne vent dit…’ Ik luisterde altijd maar zweeg vooral. Aan alle mooie liedjes komt helaas een einde. Het aantal klanten nam af, de concurrentie van onder meer supermarkten werd te groot. Op den duur moest je in steeds meer gemeenten leveren en dat was niet meer houdbaar. In 1992 zijn we ermee gestopt en sindsdien ben ik in pensioen. Eerlijk gezegd, we hebben goed onze boterham verdiend.’
Fietsen naar de Polder
Het leven van Frans liep niet altijd over rozen. ‘Mijn vrouw is veel te vroeg gestorven, inmiddels al 19 jaar geleden. Bovendien verloren we nog een zoontje op heel jonge leeftijd en ook onze oudste zoon moesten we al afgeven toen hij slechts 47 jaar was. Ik prijs me wel gelukkig met een kleindochter en haar twee kinderen. Ze komen vaak langs en nemen me regelmatig mee.’
‘Eigenlijk mag ik absoluut niet klagen. Ik ben nog in een goede conditie, ik doe zelf de was en de plas, ik kook iedere dag en maak mijn huis schoon. Bovendien rij ik nog met de auto. Voorts beleef ik plezier aan mijn duiven, helaas ben ik afgelopen zondag één van mijn prijsduiven kwijtgespeeld. Daarnaast fiets ik twee keer in de week naar de Zeeuwse polders en drink ik iets onderweg met de vrienden. Ik heb me altijd goed kunnen aanpassen en maak snel contact met iedereen. Als melkboer heb daar mijn voordeel mee kunnen doen.’
Quote:
‘Melkboer is het mooiste beroep ter wereld. Ik kwam overal over de vloer, er werd me van alles verteld alsof ik een biechtvader was. Ik luisterde altijd maar zweeg vooral.’
Frans Van Peteghem
