Keek je raar op toen je op dinsdag 21 april jongeren Frans hoorde spreken in Stekene? Dat waren wij, leerlingen van het tweede jaar van de Broederschool Stekene, die onze correspondenten van het Instituut Saint-Boniface uit Elsene opnieuw ontmoetten. Het artikel werd geschreven door de leerlingen van 2de Moderne talen en Wetenschappen, in samenwerking met Steven Drumont, Leraar geschiedenis/Nederlands.
Eerder dit schooljaar brachten wij een bezoek aan hun school en nu was het onze beurt om hen een warme ontvangst te geven in ons geliefde Stekene. Het doel: ons Frans bijspijkeren en hun Nederlands versterken. Een hele uitdaging!
Une petite nervosité saine
Nos amis d’Ixelles zouden rond kwart voor tien arriveren en dat voelde je die dinsdagochtend meteen aan de sfeer in de klas. De eerste twee lesuren verliepen zoals elke andere dinsdag, maar onder de leerlingen hing toch een zekere nervositeit. Het confiance en soi was niet bij iedereen even groot, waardoor sommige klasgenoten met hun gedachten niet helemaal bij de les waren, maar vooral Franse gesprekken oefenden in hun hoofd.
Toen kwam het verlossende seintje van de leerkrachten: de bus met onze vrienden van Saint-Boniface was gearriveerd. Het was dus tijd om ons allerbeste Frans boven te halen en aan de spannende, leerrijke schooldag te beginnen. We wisselden bonjours en goedendags uit en heetten hen hartelijk welkom op onze école. Onze school ziet er helemaal anders uit dan hun school: geen hoogbouw, geen trappen, geen bomen tussen het beton maar gebouwen tussen het groen, een omgeving zonder de typische stadsgeluiden… Wat een contrast voor hen!
Sports et technologie
Eén van de manieren die de leerkrachten bedachten om ons met onze vrienden uit Elsene te laten communiceren, was samen te sporten of gezamenlijk een opdracht uit de les techniek uit te voeren.
Waar de ene leerling badmintonde met zijn Franstalige vriend(in), kregen anderen de uitdaging om met houten stokjes van ijslolly’s een brug te bouwen die een gewicht kon dragen van 500g. Die opdracht vergde niet alleen creativiteit en technisch inzicht, maar ook heel wat concertation. De leerkrachten bereikten precies wat ze voor ogen hadden: we overlegden met elkaar in elkaars moedertaal. Niet elk gesprek verliep even vlot, maar door samen te werken, leerden we van elkaar: l’union fait la force!
Un tournoi et une échelle
Vervolgens was het tijd voor een laddercompetitie. Samen met onze correspondent vormden we een duo en kregen we een plaats op de ladder toegewezen. We probeerden stap voor stap hogerop te klimmen door andere teams uit te dagen. Daarvoor was het belangrijk om goed te overleggen en te communiquer over welke opdrachten de meeste kans op winst zouden geven. En keuze was er genoeg: om het langst een plankhouding aanhouden, een droge toast naar binnen werken en daarna siffler, een ballon scheren zonder hem te laten ontploffen, éplucher une pomme aussi vite que possible, eiwit stijfkloppen en boven je hoofd houden… Het resultaat liet zich raden: veel samenwerking, gesprekken en gelach. Op die manier je Frans bijschaven, c’est chouette, non?
Touristes à Stekene
De derde opdracht speelde zich af in en rond het centrum van het groene Stekene. De leerlingen van 3 en 4 Moderne Talen van onze school waren de gidsen van dienst. Zij haalden hun beste Frans boven om op vijf verschillende locaties in Stekene toeristische uitleg te geven: op school, op de Stekense Markt, aan het Cultuurhuis/de Sportstek, aan het Oud-Station/het Steengelaag en aan de Reynaertbeelden. Voor onze vrienden uit Elsene een aangename kennismaking met een plattelandsgemeente in Vlaanderen.
Ze leerden meer over Crammerock, de geschiedenis van onze school en van Stekene tijdens la Grande Guerre. Ze maakten ook kennis met het verhaal van Reynaert de Vos. Tussendoor kregen we van onze leerkrachten vragen in het Frans die we in het Nederlands moesten beantwoorden, want ook nu draaide alles rond communicatie.
Zo kregen we bijvoorbeeld deze vraag voorgeschoteld: Au festival pop Crammerock, une artiste flamande s’est déjà produite plusieurs fois. Elle a eu un grand succès en Flandre avec la chanson ‘En dessus ou en dessous’. Comment s’appelle-t-elle? En op weg tussen de Reynaertbeelden en de school moesten we dierensoorten van het Frans naar het Nederlands vertalen: cochon d’Inde, canard, singe, baleine, âne, abeille, perroquet et coccinelle? Met de hulp van beschrijvingen, handen en voeten en dierengeluiden brachten we ook deze opdracht tot een goed einde. En we hadden tijdens de wandeling al opgevangen qu’ils ont trouvé le village incroyablement beau et paisible.
Au revoir
Rond 15u. namen we afscheid van onze correspondenten. We blikten terug op een geslaagde uitwisseling waarin we elkaar alweer beter leerden kennen en elkaars taal op een speelse manier verder inoefenden. Taalbarrières sneuvelden!
Vanuit de bus huiswaarts stuurde één van de leerkrachten uit Elsene naar onze leerkrachten nog deze boodschap: Merci beaucoup pour cette excursion! Je pense que ça a été vraiment porteur pour beaucoup d’élèves. Certains n’ont jamais l’occasion de pratiquer l’autre langue en situation réelle et ont beaucoup apprécié l’échange de manière générale et les activités proposés! Un grand grand merci d’avoir organisé tout ça.
Tot ziens, vrienden uit Elsene. Het was een tof weerzien!
(Meer foto’s vinden jullie via www.stekene.broeders.be.)
