Enkele dagen na de wielerwedstrijd ‘Omloop van het Waasland’ op 1 mei heb ik afgesproken met Danny De Maere (67), oud-voorzitter van ‘Nering door Sport’ die de wedstrijd voor het eerst organiseerden. Danny en ik waren overburen in de Hoekstraat in Kemzeke, sterke verhalen over de koers voerden de boventoon.
‘Ken je nog het felbegeerde krantje dat Het Volk tijdens de Tour de France dagelijks uitbracht, vaak minder dan een uur na de finish? Dit krantje met de befaamde ‘Zoek de muis’-puzzel’ is iconisch erfgoed. We brachten het aan de man aan de ‘lichten van Kemzeke.’ Ik was toen 8/9 jaar en raakte door de wielermicrobe bezeten, dat heeft me daarna nooit meer losgelaten.’
‘Ik was geen enthousiaste leerling, na het zesde leerjaar bij ‘meester Wies’ hield ik het ongeveer voor bekeken. Ik kan je wel vertellen: ik heb in mijn leven nauwelijks 1 maand ‘gedopt’. Ik kon al snel aan de slag bij de drukkerij waar ook het legendarische ‘Het Vrije Waasland’ van de persen kwam. Eerst op leercontract, uiteindelijk bleef ik er 12 jaar. Ik leerde de kneepjes van het vak, het drukproces waarbij gebruik gemaakt wordt van water, specifieke pH-waarden en additieven.’
‘Na het faillissement van ‘Het Vrije Waasland’ kreeg ik een contract bij een additievenleverancier in Wilrijk. Ik viel er met mijn gat in de boter. Ik was actief in het magazijn en voerde producten uit, ik beschikte over een eigen camionet. Toen het bedrijf werd overgenomen door FUJI-print maakte ik mee de overstap. Naast België leverden wij ook additieven aan drukkerijen in Nederland en Duitsland. Van gps was nog geen sprake maar op den duur wist ik er mijn weg blindelings te vinden. Op mijn 57ste kon met pensioen in het zogenaamde SWT-stelsel (Stelsel van Werkloosheid met Bedrijfstoeslag).’
Getrouwd met het buurmeisje
Danny maakte deel uit van een gezin met vier kinderen: Eddy, Rudy, Sonja en Danny. Moeder Lea stierf helaas veel te jong aan de gevolgen van kanker. Vader Edgar – in de volksmond ‘De Gaar’ – stond bekend als een flamboyante, eigenzinnige, humoristische man die geen blad voor de mond naam (daarover later nog meer). ‘Na onze verhuis uit Kemzeke woonden we in Waasmunster. Daar leerde ik mijn toekomstige vrouw Dominique kennen, ze was mijn buurmeisje. We verhuisden later naar de Bergstraat in Stekene waar we nog zeven jaar verbleven. We kijken er met veel plezier op terug en ontdekten daar onze liefde voor paarden. We ontmoetten in die periode ook Carry Goossens, die later verhuisde naar Wachtebeke.’
Schoenen De Vos
‘Via mijn vader rolde ik als vanzelf in het wielermilieu, ik kreeg het met de paplepel ingegoten. We spreken wel over een andere, voorbije periode. Mijn vader was sportbestuurder bij Goldor en later IJsboerke. Er is geen vergelijk mogelijk met de budgetten en de omkadering waarover professionele wielerploegen momenteel beschikken. Onder meer grote namen als Roger en Eric De Vlaminck, Walter en Willy Planckaert, Cees Priem, Guido Reybroeck en Fedor Den Hertog maakten deel uit de teams van Goldor en IJsboerke.’
‘Mijn vader – die ook nog dancing Pondorosa in Kemzeke uitbaatte – was overigens voor niemand bang, deed gewoon waar hij zin in had. Eén van zijn meest memorabele ‘stoten’ speelde zich af op het wereldkampioenschap wielrennen voor profs in het Engelse Leicester. Op het moment van de huldiging van de winnaar Jean-Pierre Monsere sprong hij op het podium met een spandoek waarop ‘Schoenen De Vos uit Sinaai’ stond. Verbijstering alom, maar het kon hem geen zier schelen, de publiciteit op televisie was goud waard.’
Vergunning overgenomen
‘Ik heb zelf ook nog gekoerst, eerst bij de liefhebbers, later bij nevenbonden als WAOD. Bij WAOD heb ik heel wat prijzen gereden, maar ik was zeker geen veel-winnaar. Op een bepaald moment was ik geschorst bij de BWB (Belgische Wielrenners Bond) maar daar had ik maling aan. Ik verscheen aan de start van een wielerwedstrijd met de vergunning van Guido Haentjes die op dat moment ziek was. Ik werd tweede maar toen de ‘officials’ in de gaten kregen dat ik met een ‘valse’ vergunning rondreed, werd ik alsnog uitgesloten.’
Nering door Sport
‘Mijn vader stond, samen met Albert, François en Paul Van Kerckhove aan de wieg van sportvereniging ‘Nering door Sport’ in Kemzeke. Zij waren de oorspronkelijke inrichters van de ‘Omloop van het Waasland’ in 1968, de Nederlander Marinus Van Ginneken was de eerste winnaar. Ik raakte er later zelf ook betrokken bij en werd organisator van de wedstrijd.’
‘Een professionele wielerwedstrijd organiseren is geen evidentie, je moet hemel en aarde bewegen om je budget rond te krijgen. Ik herinner me nog een editie waarbij we amper 68 renners aan de start kregen. Het was vaak vallen en opstaan met de ‘Omloop van het Waasland’, maar we konden gelukkig steeds rekenen op gulle sponsors. In 2018 hebben we na 50 jaar organisatie, de fakkel overgedragen aan Nering door Sport en Steun, later Stekene Koerst. Met de stevige organisatie onder leiding van Kris Van Duyse is de ‘Omloop’ in goede handen. Niettemin is het steeds moeilijker om een aantrekkelijk deelnemersveld aan de start te krijgen.’
‘Sinds drie jaar wonen we, ook omwille van het werk van Dominique, in De Haan. We hebben het enorm naar onze zin aan de kust. We komen nog regelmatig naar Stekene, onze zoon Dietrich is hier zaakvoerder van DDM Printing. Ik heb nog veel vrienden in Stekene en dat ik telkens uitgenodigd word als eregast op de ‘Omloop van het Waasland’ doet me enorm veel plezier.’
Quote:
‘Via mijn vader rolde ik als vanzelf in het wielermilieu, ik kreeg het met de paplepel ingegoten.’
Danny De Maere
