Stekenaar Frank Pletinck (67) is penningmeester van de adviesraad voor personen met een handicap in zijn gemeente. Hij verloor op zeer jonge leeftijd het zicht en werd blind na een hersentumor. Zijn blonde labrador Panache leidt Frank dagelijks door het centrum van Stekene. ‘Hij zorgt ervoor dat ik een normaal leven kan leiden’
Schoolplichtig
Frank woont in Stekene sinds januari 1968. In 1969 zat hij in het vijfde leerjaar bij meester Van Nielandt. ‘Ik begon minder goed te zien en werd doorverwezen naar een oogarts omdat ik in de Franse les het bord niet meer zag. Ik werd voor drie dagen observatie naar de kliniek gestuurd, belandde in het UZ Gent en werd er na onderzoeken geopereerd.’
De bedoeling was om een tumor operatief te verwijderen, maar door de moeilijke plaatsbepaling heeft men de wonde weer dichtgenaaid en bleef de tumor zitten. ‘Het UZ Gent wou me dan bestralen, maar mijn vader hield dit tegen. Uiteindelijk is het mijn geluk geweest, anders zat ik hier niet meer. In december 1969 mocht ik naar huis om te herstellen en toen zei men me dat ik schoolplichtig was.’
Computertaal
Frank ging dan naar blindenschool Spermalie te Brugge, het MPI (Medisch-Pedagogisch Instituut), hij deed er het vijfde leerjaar opnieuw en nadien het zesde leerjaar en aansluitend het secundair. Hij studeerde er voor telefonist en deed stage in het gerechtshof te Sint-Niklaas. ‘Ik wou graag als telefonist gaan werken, maar in mijn laatste jaar hoorde ik van de leraar wiskunde dat er een cursus bij IBM – International Business Machines – in Ter Hulpen (Brussel) werd gegeven. Die Brusselse school situeerde zich nabij het Zoniënwoud. Ik ging er studeren en belandde in een groep van 16 met Nederlandstalige- en Franstalige leerlingen. Het waren mindervaliden, blinden en doven. Ik leerde er de programmeertaal Cobol en deed stage bij SD Worx. Later keerde ik terug naar IBM en leerde er een tweede computertaal Assembler.’
Pleeggezin
In december 1978 Frank fulltime bij SD Worx in Antwerpen aan de slag, waar hij kon werken aan het project Kinderbijslagfonds (nu Groeipakket). ‘Ik deed er in een team alle analyses en programmatie voor, tot het werd vervangen door een ander platform/pakket in augustus 2010.’
Het werken stopte in 2010 en Frank kreeg veel tijd om te wandelen. ‘In 2011 kreeg ik mijn eerste blindengeleidehond. Esty werd opgeleid in Tongeren, in het Belgisch Centrum voor geleidehonden en werkte tot 2017. Daarna kwam Simba, hij stond me bij tot juli 2025 en werd vervangen door mijn huidige hond Panache. Mijn drie honden komen allen van het Tongerse BCG (Belgisch Centrum Geleidehonden) die sinds 10 jaar gestart zijn met een eigen kweekcentrum. De pups die in het centrum worden geboren, gaan even later naar een pleeggezin. De taak van het pleeggezin is de hond leren socialiseren, leren luisteren en met het dier zoveel mogelijk in contact komen met de buitenwereld.’
Opleidingscentrum
De hond blijft een jaar in het pleeggezin, nadien worden ogen, gewrichten en hart gecheckt
bij een medische controle. Pas dan start de opleiding – tussen de zes en tien maanden – als blindengeleidehond in het BCG zelf. Ze zijn bijna twee jaar wanneer ze geplaatst kunnen worden bij blinden of slechtziende personen. De honden mogen werken tot ze 10 jaar worden. ’Als een blinde zich kandidaat stelt voor een hond moet hij een hele vragenlijst invullen: werk je nog? welke hobby heb je? neem je dikwijls het openbaar vervoer? Mijn hond Panache werkt bijvoorbeeld niet graag in steden. Wanneer de match tussen blinde en hond is gevonden moet de blinde naar het opleidingscentrum. Voor je eerste hond verblijf je er twee weken, maar je voelt al na twee dagen dat de hond begint te luisteren. De commando’s zijn in het Engels en de kostprijs van een hond haalt al vlug 45.000 euro.’
Vrijwilligers
Na twee weken komen de trainers bij de blinde thuis om de werksituatie aan te leren. Pas dan beslissen ze of het lukt of niet. ‘Mijn trainer deed met mij en de hond het traject dat ik normaal doe voor de boodschappen. Dit traject wordt geëvalueerd om het zo makkelijk mogelijk te maken. Het eerste jaar dat je de hond hebt komt de trainer regelmatig nazorg doen. De nazorg is om de gezondheid van de hond te controleren – hij mag bijvoorbeeld niet te dik zijn – en er worden nieuwe routes aangeleerd.’
‘De laatste route die ik persoonlijk leerde, is het nieuwe cashpunt te Stekene. Waar ik me in onze gemeente wat aan erger, zijn de wegenwerken her en der, voor mij zijn die obstakels enorm lastig. Het is moeilijk voor ons om aan activiteiten mee te doen als er geen begeleiding is. Daarom zoek ik vrijwilligers die me willen begeleiden voor wandelingen, optredens en uitstappen.’
Plastic dopjes
Frank geeft regelmatig voordrachten in scholen en verenigingen om het leven als blinde, het BCG en de Dopjesactie bekend te maken. Plastic dopjes inzamelen is voor het BCG een mooi meegenomen steun. In Stekene haalt men jaarlijks zo’n 5.000 kilo op. ‘Heel makkelijk om dopjes te sparen. Is het gemaakt van plastic, dan kan het gebruikt worden. De doppen mogen niet meer dan 25cm doorsnee hebben, alle dopjes worden met de hand gesorteerd: dopjes van aluminium, metaal of rubber zijn taboe. Dopjes kan men deponeren in de inkomhal van Zoetenaard (Zorg Stekene) en bij mij thuis opzij rechts voor de woning.’
Frank Pletinck – Potaardestraat 70 Stekene
0479 70 87 08
