Een oude man op een fiets zegt me spontaan gedag, natuurpracht dringt zich op en de stilte wordt even onderbroken door het gebalk van ezels. Ik bevind me in de Trieststraat te Sint-Gillis-Waas en heb er een afspraak met Kristel Cromheeke (56) van het ezel opvangcentrum Anegria. ‘Het is heel moeilijk voor een ezel om iets te doen wat hij niet snapt of het nut er niet van inziet. Een ezel denkt na, het karakter is anders dan dat van een paard.’
Donkey Sanctuary
Anegria is een samensmelting van Ane (ezel) en Allegria (Cirque du Soleil). Eind mei 2011 werd er gestart in het Stekense Koewacht, maar door omstandigheden verhuisde Anegria na drieënhalf jaar. ‘Toen ik decennia geleden bij mijn grootvader kwam in Kontich, stond daar een ezel bij een boer en dat vond ik zo aantrekkelijk dat ik bij mezelf zei ‘later wil ik ook een ezel’. Ik ben dan in Melsele gestart met een pony omdat een ezel te veel zou balken, maar tenslotte kocht ik toch een ezel op de jaarmarkt van Prosperpolder. Ik herinner me dat ik toen 38 was en het dier de naam Pauline had. Maar de tijd staat niet stil en als Pauline 40 zou zijn dan zou ik 78 zijn. Wie zou mijn ezel dan verzorgen? En zo ben ik op de Donkey Sanctuary gekomen, een opvangcentrum in Engeland. Het werd mijn grote voorbeeld.’
boerderij
Kristel ging het centrum – dat in Sidmouth ligt – bezoeken en ontmoette er de stichteres, ene miss Elisabeth Svendson en zei haar dat ze in Vlaanderen een ezel opvangcentrum wou opstarten. ‘In mei 2011 kwam de eerste opvangezel toe, zijn naam is King Seraphin. Binnen de kortste tijd zaten we met vier ezels en een paar maanden later liepen er daar twintig. Die dieren kwamen van mensen die ze door miskoop of gezondheidsredenen wegdeden. Bij een veehandelaar haalde men tien ezels weg waarvan er vijf bij ons een nieuwe thuis vonden, de andere vijf werden geplaatst op de Ezelshoeve in het Nederlandse Baarle-Nassau. Zo ontstond ook mijn eerste contact met de eigenares van de Ezelshoeve.’ In december 2014 verhuisde Anegria naar Sint-Gillis-Waas naar een boerderij tussen de fruitbomen en de E34, dit met 43 ezels. Vanaf dan groeide het centrum enorm en haalde men een capaciteit van maximum 124 ezels.
Vrijwilligers
‘We hebben ook een aantal vrijwilligers die dankzij hun inzet en goodwill het centrum mee grootmaken. Ze staan in voor onderhoud van stallen en weiden, ze knuffelen en verzorgen de ezels, ze voederen en gaan mee op verplaatsing om ons initiatief bekend te maken. Het
is geen evidentie om de ezels een heel jaar rond – winter en zomer – in alle weersomstan-
digheden te verzorgen. Het is steeds zoeken hoe we ezels nog beter kunnen helpen.’
Anegria is er voor de ezels, maar ook om mensen te leren hoe ze het best voor hun ezels zorgen. Het doorgeven van de gepaste en doeltreffende informatie en kennis over de dieren. ‘Wij organiseren infosessies voor ezelhouders, scholen, dierenverzorgers en ook voor dierenartsen. We willen dierenartsen gaan opleiden in verzorging en behandeling van ezels.’
Peters en meters
Anegria neemt ezels op van mensen die er niet meer kunnen voor zorgen omdat ze verhuizen, gescheiden zijn, een miskoop deden of niet voldoende kennis hebben omtrent de ezel. Ook dieren die uit inbeslagname door de overheid komen, krijgen onderdak bij de vzw. Kristel verduidelijkt: ‘Wanneer ze hier toekomen is er een controle van de dierenarts, de hoefsmid en de tandenverzorger. De hengsten worden gecastreerd en de dieren worden allen zoveel mogelijk gesocialiseerd om dan voor de jonge en gezonde ezels een nieuwe thuis te zoeken. De oudere en zieke ezels of de gekwetste zieltjes vinden hier hun thuis. We zijn steeds op zoek naar peters en meters om het verblijf van de ezeltjes financieel te ondersteunen.’
Anegria vzw
Trieststraat 2 9170 Sint-Gillis-Waas
0477 – 69 38 16
info@anegria.be
Quote:
‘De oudere en zieke ezels of de gekwetste zieltjes vinden hier hun thuis. We zijn steeds op zoek naar peters en meters om het verblijf van de ezeltjes financieel te ondersteunen.’
Kristel Cromheeke
