KAN HET WAT STILLER AUB?
Het zit onze tien Stekense wielerhelden – variërend in leeftijd van 36 tot 70 jaar – niet echt mee. OK, de eerste rit naar Chimay verliep dan wel vrij voorspoedig – op een lekke band na – maar ’s avonds en ’s nachts was het hek van de dam. Rust en stilte, dat is het enige wat onze kampioenen vragen om te kunnen recupereren van de geleverde inspanningen na een vermoeiende rit van 182 km. Wat kregen ze op hun bord: ritmische basgeluiden uit de nabijgelegen bossen, afkomstig van één of andere rave-party wat verderop. Niet echt bevorderlijk natuurlijk om te herstellen. De wraak van onze pedaalridders was zoet: in plaats van het lokale Chimay bier naar binnen te gieten, haalden ze biertjes van sponsor het 4KNT naar boven, een stil protest dat kan tellen. Onze vrienden hadden overigens nog wat te vieren: Bert Goossens was gisteren jarig en dat ging niet onopgemerkt voorbij.
LANGS GODVERGETEN DORPJES
Vandaag stond rit 2 op het programma van Chimay naar Verdun, een peulschilletje van 172 kilometer met 1931 hoogtemeters, zeg maar dwars door de Ardennen, droog met zijwind mee. Langs Argonne, het grootste kerkhof van de USA en voorts godvergeten dorpjes waar niemand buiten komt op zondag, zelfs de zondagsrijders blijven binnen. Een strakke planning is het halve werk: om 8u20 wordt de bagage verzameld, tien minuten later gaat het peloton van start. De bedoeling was er om een vredelievende tocht van te maken naar de stad waar één van de bloedigste veldslagen uit de geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog plaatsvond. De ‘Slag bij Verdun’ in 1916 kostte aan ongeveer 300.000 soldaten het leven. Nog een wist-je-datje over Verdun: in 1220 besloot een plaatselijke apotheker om amandelen te bedekken met een dun laagje suiker en honing om ze beter te kunnen bewaren. De beroemde dragée de Verdun was geboren.
Morgen staat een relatief korte rit op het menu: 156km (1602 hoogtemeters) vanuit Verdun naar Contrexéville, bekend om zijn kuuroord en mineraalwater. Begeleiders Peter en Ann zullen ervoor zorgen dat het onze coureurs aan niets ontbreekt…
