Vanop zijn appartement op Linkeroever heeft Roberto Simoni (73) een magnifiek zicht op de Koekenstad, in zijn buitenverblijf in Stekene komen de reetjes tot aan de achterdeur. Behalve basgitarist bij The Busted Flush is Roberto vooral een kunstzinnige levensgenieter die niet in één hokje valt te plaatsen. Een interview dat meandert van Italië naar Doel, van de koolmijnen naar de kringwinkel, van een café naar een ijssalon.
‘Kom,’ zegt Roberto enthousiast, ‘we gaan eerst kijken in mijn ‘bunker’ onderaan het appartementsblok. Ik heb er mijn atelier en ons repetitiehok ondergebracht. Ik had het geluk dat ik deze ruimte kon kopen, hier ga ik ongestoord mijn gang. Ik ben altijd bezig, mijn hoofd barst van de ideeën. Stilzitten is niet aan mij besteed.’
Zijn mancave ademt creativiteit, volgestouwd met vondsten uit de kringwinkel, koperen buisjes, elektriciteitssnoeren en stopcontacten die Roberto assembleert tot speelse installaties. Op een kunstgrasmatje achter glas ligt een provocerend werk, kunst met een knipoog: een stuk stront met daarop de Amerikaanse vlag, inwisselbaar met vlaggen van andere landen.
‘Kom je wel eens in kringwinkels? Ik doe er regelmatig ongelooflijke ontdekkingen zoals dit porseleinen onderbord ‘Met kunst aan tafel’ van Roger Raveel, het hoorde bij een manifestatie in Oostende. Het bord is zorgvuldig verpakt in een doos van 33 x 33 cm, het werk is gesigneerd, ik betaalde er nauwelijks 20 euro voor.’
Koolmijnen
Met de lift belandden we op de zesde verdieping van de Riverside Tower, ontworpen door Léon Stynen en Paul De Meyer. Rechts opent zich een adembenemend panorama over Antwerpen: het Museum aan de Stroom, de kathedraal, de Boerentoren, de Schelde. Vanuit de woonkamer kijk je op Sint-Anneken en industriële bedrijvigheid van Linker- en Rechteroever.
Roberto startte als elektrieker bij de voormalige telefoonmaatschappij ‘Den Bell’ in Antwerpen en eindigde zijn carrière als beheerder van diverse Alcatel Bell huurgebouwen. Als vanzelf hebben we het over het belang van een warme familie, Roberto koestert fijne gevoelens en herinneringen. ‘Ik ben de broer van de gerenommeerde architect Vittorio Simoni – bekend om zijn strakke, tijdloze ontwerpen – en de oom van acteur Matteo Simoni. Mijn Italiaanse familie uit de provincie Trento emigreerde in 1923 naar Eisden waar mijn grootvader ging werken in de mijnen. Na zijn carrière als mijnwerker startte mijn grootvader met een café. Nadien ging hij ijscrème maken, met zijn triporteur en koperen trompetje reed hij rond in de Cité. Later werd het café vervangen door een kruidenierswinkel.’
‘Mijn vader Bruno werd als derde kind geboren. Hij hielp mee in de ijscrèmezaak. Zijn zus had een kledingwinkel in Antwerpen en Lucille, afkomstig uit Beveren, werkte er als naaister. Na hun huwelijk werd mijn moeder Lucille van naaister een heel handige bereidster en verwerkster van ijs in al zijn vormen. In 1985 bestond ‘Simoni IJs’ in Eisden 50 jaar. Dat zijn herinneringen die je meedraagt.’
Muziek
Zoals gezegd: de interessewereld van Roberto is onbeperkt. ‘Muziek loopt als een rode draad doorheen onze familie. Mijn grootvader speelde accordeon, mijn tante viool en mijn vader en broer speelden drum. Ik speelde met The House Jivers en nadien The Zoots in het huisorkest van bluesclub The Banana Peel in Ruiselede.’
Een andere passie van Roberto is (zwart/wit) fotografie. ‘Al mijn ganse leven maak ik foto’s, ik heb ondertussen een enorm archief verzameld, ik zou het allemaal nog eens moeten ordenen. Ik bracht enkele fotoboeken uit in zwart/wit ‘Het Vervallen verleden’, met opnames uit verloederde sites in Sluis, Doel en Sint-Niklaas. Verlaten plekken, stille getuigen van wat was.’
Ook zijn kunstwerken – schilderijen, collages, recycle art – laten zich niet vastpinnen, van abstract tot symbolisch. ‘Mijn eerste werken uit de jaren negentig gingen over transformatie en herinnering. Later kwam er een zoektocht naar identiteit, naar het spanningsveld tussen ruw en verfijnd, aarde en licht. In een recent werk uit 2022 ‘Manipulatie der zintuigen Ro’ ontleed ik het menselijk gezicht. Identiteit ligt niet vast, ze hangt af van context, van hoe en waar we waarnemen.’
Buurtburgemeester
In een krantenartikel uit de Gazet Van Antwerpen werd Roberto ooit geroemd als de ‘buurtburgemeester van de Riverside’. ‘Dat is wat te veel eer, maar ik ben graag betrokken bij wat er leeft. Ik zoek mensen op, ik pleit voor verbinding tussen bewoners. We zijn een minimaatschappij binnen dezelfde muren.’
Roberto leeft tussen stad en natuur. ‘Ik heb de luxe om te vertoeven in twee werelden. Linkeroever is een dorp in de stad. In ons buitenverblijf in Stekene genieten we dan weer van de rust en de prachtige natuur, een inspiratiebron voor foto’s van bloemen en planten. Ik voel me er helemaal thuis. Stekene heeft zoveel moois te bieden, het is een parel in het Waasland.’
Quote:
‘Je leeft naar één keer, maar als je het goed doet, is één keer genoeg (Mae West)
Roberto Simoni
