Na 16 jaar als directeur was het vrijdag de laatste schooldag voor Davy Herremans, in Kemzeke en omstreken veel beter bekend als Meester Davy. In een bomvolle turnzaal hebben alle leerlingen en juffen hun beste beentje voorgezet om er een onvergetelijke dag van te maken. Van de peuters tot en met het zesde leerjaar: allemaal hadden ze een liedje, een spelletje of een dansje voorbereid om daarna telkens een symbolische cadeautje in hartvorm te overhandigen. Het gevolg laat zich raden: een emotioneel afscheid waarbij niemand het droog hield. In de eerste plaats meester Davy zelf die waarschijnlijk nooit vermoedde hoe geliefd hij wel was in de school.
Meteen na afloop polsten we even bij Davy die eerst even moet bekomen. ‘Toch wel een heel emotioneel moment. Zestien jaar is een stuk in een mensenleven. Ik wist dat ze iets gepland hadden maar dat ze dit voor elkaar zouden krijgen had ik nooit verwacht. Ik wist wel dat het een emotionele dag zou worden. Ik doe mijn job nog altijd met heel veel liefde maar soms is het moment gekomen om iets anders te doen. Vandaag was het een mix van lachen en wenen maar bovenal van genieten.’
(oud)Leerkrachten en kinderen, iedereen was op het eind aan het wenen. Wist je dat je zo geliefd was? ‘Blijkbaar, ik ben een “mens-mens” en dan krijg je zo’n dingen. Of ik nu al spijt heb? Elk afscheid is moeilijk, maar er komt ook altijd iets mooi aan. Het is zo’n beetje zoals op reis gaan: vertrekken is avontuur maar thuiskomen is ook fijn. En ik zal nooit volledig weg zijn. Ik moet de nieuwe directie coachen en op het schoolfeest mag je me sowieso verwachten.’
‘In mijn nieuwe functie word ik overkoepelend directeur van alle vrije scholen in Stekene en Sint-Gillis-Waas. Tien scholen op vijftien locaties waar ik Stanny Schevenhals opvolg die met verdiend pensioen gaat. Ik moet daar grote schoenen gaan vullen. Dat wordt niet makkelijk, en over vijf minuten zal het ook niet makkelijk zijn want op de speelplaats zijn al heel veel ouders samengekomen voor mijn laatste belsignaal.’
