Onze gemeente, op de kaart gezet door de legendarische wedstrijden in de Gelaagputten, barst van het jonge motorcrosstalent. Al is er vermoedelijk geen link met elkaar…
Zondag 21 september was alweer een hoogdag. Dan vond in Hoeleden nabij Tienen de laatste manche van het Belgische kampioenschap motorcross Dames B plaats. Noa (14) kroonde zich tot Belgisch kampioene, zus Iluna (18) mocht voor een bronzen plak mee het podium op. Blijkbaar vielen de appels ook hier niet ver van de boom want vader Roel was ook 25 jaar lang – tot de kinderen geboren werden – motorcrosser.
Progressie
Merkwaardig genoeg is de jongste reeds het langst aan de slag. Zij begon te rijden in 2018 om het jaar daarna voor het eerst in competitie aan te treden. Dit seizoen stond ze van bij het begin op kop in haar reeks maar door een blessure miste ze een zondag en zag ze zo 50 punten door de neus geboord. Bovendien werden er van de resterende manches dan ook nog eens drie afgelast. Zo bedroeg de voorsprong voor de seizoensfinale nog amper 6 puntjes. Van enige stress of faalangst was blijkbaar geen sprake want uiteindelijk pakte ze haar eerste titel met 12 punten voorsprong. ‘Het was een schitterend moment om samen met Iluna het podium op te mogen. Vorig seizoen eindigde ik tweede na een jaar vol pech. Ondertussen is er veel progressie gemaakt, niet in het minst door de trainingen in het zand van het Noord-Franse Duinkerken.’
Voor Iluna die in een voorbereidend jaar op haar studies als lerares lichamelijke opvoeding zit was het pas het tweede seizoen op de motor. Voordien was ze doelvrouw bij de dames van SK Beveren en kwam ze zelfs in aanmerking voor een selectie van de Yellow Flames. ‘Ik heb daar nog veel contacten en krijg nog steeds telefoons met de vraag om terug te keren maar ik heb absoluut geen spijt dat ik gestopt ben. Nu is mijn eerste ambitie om te groeien als crosser.’
Samen met oma
‘Door haar zege promoveert Noa nu naar de Dames A maar die rijden samen in dezelfde reeks als de Dames B. Met hun 14 en 18 jaar hebben ze allebei nog een enorme groeimarge. De meeste piloten in deze open reeks zijn tussen de 20 en 30 jaar op hun top, maar er rijdt ook een oma van 53 mee. Bovendien is er ook het verschil in cilinderinhoud van de motoren. De meeste dames rijden met 250cc terwijl Noa en Iluna met 125cc rondrijden. ‘Een nadeel’, weet vader Roel, ‘maar laat ze eerst leren rijden en ervaring opdoen vooraleer ze naar een zwaardere machine overstappen. Bij Iluna zal dat vermoedelijk sneller gaan door haar grotere gestalte dan Noa.’ ‘Dan probeer ik ooit Noa te kloppen’, lacht Iluna, ‘net zoals bij mijn pa en zijn broer.’
Axel
Trainen blijft een heikel punt. Dinsdag en donderdag staat er een looptraining op het programma, powertraining (voorlopig ?) nog niet. ‘Met de motor trainen we meestal net over de grens in Axel. Na Nieuwjaar zal er in Vlaanderen nog slechts één oefenterrein in Lommel overblijven. In het Antwerpse Lille kan je alleen nog met een elektrische motor terecht en daar doen we niet aan mee. In een doorsnee crossweekend vertrekken we op vrijdagavond en zijn we pas zondagavond weer thuis. Dit jaar zijn we vaak naar verschillende locaties in Nederland getrokken. Het niveau is daar zichtbaar hoger dan bij ons en de meisjes hebben daar veel geleerd’, zegt Roel.
Quote:
‘Met de motor trainen we meestal net over de grens in Axel. Na Nieuwjaar zal er in Vlaanderen nog slechts één oefenterrein in Lommel overblijven.’
Nona en Iluna Van Dyck