Soms wordt wat het einde lijkt, een nieuw begin. Kasia, die al vele jaren in Klein-Sinaai woont en met haar man een passie voor duiken deelt, legde een weg af van een professionele burn-out naar de ontdekking van een nieuwe passie: yoga. Kasia vertelt ze over moed, verandering en hoe het loslaten van controle kan leiden tot echte vrijheid.
Durf jij het aan om te leven?
Wat heeft ervoor gezorgd dat je eindelijk besloot om jezelf op de eerste plaats te zetten?
‘Stel je voor dat je je alleen op jezelf concentreert – op je welzijn en ontwikkeling. Lange tijd dacht ik dat dat onmogelijk was, dat het egoïsme was. Tot ik uiteindelijk begreep dat als ik niet voor mezelf zorgde, niemand dat zou doen. Soms wordt wat een ramp lijkt, het begin van een spectaculaire verandering. Ik heb het aangedurfd.’
Herinner je je het moment waarop je voelde dat je iets wilde veranderen?
‘Ja, dat was een moment van vermoeidheid. Van burn-out. Ik voelde dat als ik niets zou doen, ik gewoon zou wegkwijnen. En toen kwam yoga.’
Plannen en loslaten
Je zegt dat het niet altijd de moeite waard is om je krampachtig aan een plan vast te houden. Waarom?
‘Omdat we onszelf beperken door ons strikt aan één visie te houden. We zien dan geen andere wegen die ons ook naar ons doel kunnen leiden. Soms moet je je dromen loslaten en jezelf afvragen: ‘Leidt dit me echt naar waar ik heen wil?’ En zo niet, dan is het misschien de moeite waard om het los te laten.’
Was het gemakkelijk voor je om te leren loslaten?
‘Nee. Het was een proces. Ik begreep echter dat controle vaak een vorm van angst is. Toen ik het leven begon te vertrouwen, begon alles beter te lopen dan ik had gepland.’
Het begin van mijn avontuur met yoga
Hoe is je avontuur met yoga begonnen?
‘Op mijn werk werd een sportdag georganiseerd en je kon elke discipline kiezen. Ik koos voor yoga. Na de les voelde ik me ongelooflijk gelukkig en ontspannen – dit was het! Ik begon te oefenen, hoewel aanvankelijk sporadisch. Later, tijdens de pandemie, had ik meer tijd en oefende ik regelmatig.’
Wist je meteen dat je yogadocente wilde worden?
‘Nee, dat kwam mettertijd. Een jaar na mijn eerste les ging ik naar een workshop die werd gegeven door een meisje dat terugkwam van een cursus in het buitenland. Toen dacht ik: dat kan ik ook. Ik kocht een online cursus en was enthousiast, maar ik deed het examen niet. Mijn innerlijke criticus twijfelde aan mijn vaardigheden.’
Wat heeft je geholpen om die stem het zwijgen op te leggen?
‘Het besef dat als ik wacht tot ik ‘perfect’ ben, ik nooit zal beginnen. In oktober 2024 schreef ik me in bij de Amerikaanse school YogaRenew (hatha & vinyasa yoga) en besloot ik de cursus af te ronden voor mijn verjaardag in 2025. De cursus was veeleisend, vooral vanwege het tijdsverschil. In de winter slaagde ik voor het theorie-examen en in het voorjaar voltooide ik, ondanks mijn burn-out, het praktische gedeelte.’
Heeft je burn-out je geholpen in dit proces?
‘Ja. Ik kon vier maanden lang niet werken en die tijd bleek een geschenk te zijn. Ik heb de cursus afgerond en een uur voor mijn verjaardag heb ik het materiaal voor het examen opgestuurd. Ik heb mijn diploma met een zeer goed cijfer behaald. Het was iets wat ik voor het eerst alleen voor mezelf heb gedaan – niet omdat het ‘moest’, maar omdat ik het wilde.’
Wat is yoga?
Wat is yoga voor jou – meer een lichaams- of een zielsbeoefening?
‘Het is een levensstijl. Niet alleen oefeningen, maar ook een manier van ademen, eten, omgaan met jezelf en anderen. Het is respect voor de natuur, voor dieren. Yoga is harmonie – tussen lichaam en geest, tussen actie en rust. Het heeft me geleerd om mindful te zijn. Ik heb begrepen dat ik niets hoef te bewijzen. Het is genoeg om gewoon te zijn – hier en nu.’
School in Goa
Hoe kijk je terug op je verblijf in India?
‘Het was een keerpunt. Ik dacht altijd dat ik vrijheid nodig had, dat tijdslimieten me beperkten. Maar daar had alles zijn eigen ritme – om zes uur opstaan, om tien uur ontbijt, daarna lessen en karma-yoga, oftewel werk voor de gemeenschap: de zaal, de badkamer en het altaar schoonmaken. Zonder verwachtingen, gewoon met dankbaarheid.’
Wat heeft je het meest geraakt?
‘Menselijke hartelijkheid. In het hotel waar we verbleven, kwamen de koks elke dag koken, zelfs als we maar met z’n tweeën waren. Het meest ontroerende moment was toen de vrouw die elke dag voor ons kookte, ons bij haar thuis uitnodigde. Zoveel eenvoud, warmte en openheid… Het was als een lege plaats aan de Poolse kersttafel – een symbool van gastvrijheid en hartelijkheid.’
India en nieuwe ontdekkingen
Wat heb je in India over jezelf ontdekt?
‘Dat niemand te oud is voor nieuwe dingen. Voor mij was aerial yoga, een oefening op hangmatten, een ontdekking. In het begin had ik geen kracht, ik kon mezelf niet vasthouden, maar na een paar dagen had ik mijn spieren versterkt en begon ik met gemak door de lucht te vliegen. Het is een combinatie van kinderlijke vreugde en intensieve training.’
Je hebt een lerarenopleiding voor aerial yoga gevolgd, toch?
‘Ja, en nu kan ik anderen lesgeven. Ik hoop dat ik een geschikte plek vind waar ik hangmatten kan ophangen en lessen kan geven.’
Je had het ook over ademhalen – is dat een volgende stap in je ontwikkeling?
‘Ja. Ik heb geleerd om op de juiste manier te ademen en ik wil die kennis delen. De meeste mensen realiseren zich niet hoe slecht ze ademen. Ademhaling is leven. Het leert je rust, aanwezigheid en heeft meer invloed op het lichaam dan we denken.’
Nieuw hoofdstuk
Wat zijn je plannen voor de toekomst?
‘Ik volg momenteel een cursus voor ondernemers en vraag een vergunning aan bij de RVA om een bedrijf te starten. Ik wil een website opzetten waar mensen lessen kunnen kopen in ademhaling, meditatie en Yoga Nidra – diepe ontspanning in liggende houding. Andere vormen van yoga wil ik in groepen of individueel geven. Ik ben ook van plan om stoelyoga aan te bieden voor ouderen of mensen die minder mobiel zijn.’
Ik heb gehoord dat je ook een e-book hebt geschreven.
‘Ja, in het Pools. Het wordt momenteel vertaald naar het Nederlands ‘India raken. Geen reisgids, maar verhaal over het land dat je verandert.’. Ik ben ook in gesprek met de uitgeverijen in Polen en in België om het in boekvorm uit te geven, en later ook in het Nederlands.’
Wat zou je zeggen tegen iemand die aan het begin van zijn of haar weg naar verandering staat?
‘Dat het nooit te laat is om te beginnen. Je moet alleen de moed hebben. Want moed is de eerste stap naar vrijheid.’
