Hoewel hij al 18 jaar met pensioen is, toch haalt Hugo Maes (78) uit de Nachtegaalstraat in Stekene nog steeds spannende verhalen naar boven uit zijn 40-jarige loopbaan bij de douane. Over cocaïne-, wapen- en sigarettensmokkel in de haven van Antwerpen…
‘Terwijl er nu nog amper gegadigden te vinden zijn, deed ik in mee aan een ingangsexamen voor douanier in Brussel met liefst 4250 kandidaten. Daarvan werden er slechts 50 weerhouden, ik eindigde op de 45ste plaats. Pas één jaar later kreeg ik effectief een oproep en volgde ik gedurende drie maanden een opleiding aan de douaneschool in Kapellen. Enkele medeleerlingen waren afkomstig uit Stekene.’
‘Na het behalen van mijn diploma ging aan de slag in het zogenaamde ‘entrepot-systeem’ in de haven van Antwerpen. Een douane-entrepot is een door de douane goedgekeurde opslagfaciliteit waar uniegoederen tijdelijk kunnen worden opgeslagen zonder direct invoerrechten, accijnzen of btw te betalen. Zodra de goederen het entrepot verlaten, kunnen ze worden ingevoerd in de EU, terug worden uitgevoerd, worden vernietigd of onder een andere douaneregeling worden geplaatst. Ons kantoor was gevestigd aan de Tunnelplaats in Antwerpen, mijn taak bestond voornamelijk uit administratie en toezicht houden in de entrepots. Ik werkte er 30 jaar.’
Depannage dienstwagens
‘De laatste 10 jaar van mijn carrière was ik aan de slag op de afdeling dienstwagens van de douane, zo’n 160-tal in totaal. Concreet moest ik dienstwagens afhalen in Brussel maar ik stond ook in voor de depannage bij een defect. Eerlijk gezegd: ik voelde me er meteen thuis. Van jongs af was ik geboeid door techniek en mechaniek. Ik wou eigenlijk altijd al automekanieker worden maar mijn vader, die een bakkerij had in Vrasene, stak er helaas een stokje voor. Met vertraging kon ik uiteindelijk toch mijn droomjob uitvoeren.’
Sigaretten in een melktankwagen
‘Op onze dienst ging al snel de ronde dat ik een ‘handige Harry’ was en daardoor werd ik dikwijls opgeroepen om ‘lastige’ klussen te klaren. Zo herinner ik me nog dat een Moldavische tankwagen werd aangeslagen. Officieel werd er een melk mee vervoerd, in de praktijk bleek het te gaan om een transport van sigaretten. Aan mij de eer om de container open te slijpen en de sigarettensmokkel bloot te leggen.’
‘Een andere keer kregen we argwaan bij het vervoer van onderdelen van landbouwvoertuigen. Bij nader toezicht ontdekten we dat de gedraaide assen vol staken met cocaïne. Als douane moesten we opboksen tegen zeer vindingrijke smokkelaars. Zo ontdekten we ooit een vrachtwagen uit Rusland vol met wapens. Ook werden we regelmatig geconfronteerd met vrachtwagens met twee benzinebakken, één met ‘rode’ en één met ‘witte’ diesel, ik hoef er geen tekening bij te maken zeker?’
Nachtelijke wacht
‘Wanneer ik er nu op terugkijk, besef ik pas welke gevaren we liepen. We hadden hoe dan ook te maken met criminelen die voor niets terugdeinsden. Bij een nachtelijke wacht rond een depot wist je nooit wat er zou kunnen gebeuren. Ik weet niet of er nu nog aan zou beginnen, berichten over douaniers die thuis beschoten worden, laten me niet koud. Bovendien is er momenteel weinig waardering voor het vak van douanier, de overheid vindt nog amper kandidaten, dat zegt genoeg.’
Uitvindingen
‘Al met al heb een mooie periode beleefd bij de douane, ik blik er met tevredenheid op terug. Bij mijn pensioen ben ik niet in een zwart gat gevallen. Samen met mijn vrouw trekken we er regelmatig op uit met onze camper in binnen- en buitenland. Bovendien blijf ik geboeid door techniek. Liefst van al zoek ik naar oplossingen – ik noem het ‘kleine uitvindingen’ – voor problemen allerhande aan onze camper of in ons huis. Neen, vervelen staat niet in mijn woordenboek.’
Quote:
‘Als douane moesten we opboksen tegen zeer vindingrijke smokkelaars. Zo ontdekten we ooit een vrachtwagen uit Rusland vol met wapens.’
Hugo Maes
