Voor SONS voelt Crammerock altijd een beetje als thuiskomen. De band uit Melsele stond dit jaar voor de vijfde keer op het festival. Het publiek, met opvallend veel jonge fans op de eerste rij, ging gretig mee in hun energieke set. ‘Crammerock is voor ons altijd een hoogtepunt. Het voelt vertrouwd, speciaal. Je merkt dat het publiek hier altijd alles geeft.’
Blauwe geschelpte
De band experimenteerde dit jaar met een onverwachte opening: een polonaise op het nummer Mijn blauwe geschelpte. ‘Op Crammerock dachten we: hier kan het wel. Niet iedereen wist goed wat doen. De stagehands deden alvast mee, maar ik weet niet of we het nog eens gaan doen,’ lachen ze. Waarom deze bijzondere keuze? ‘Onze nieuwe plaat Hallo komt eraan, op 26 september. En alles aan dit album is blauw. Daarom leek Mijn blauwe geschelpte een passende track om het album mee te promoten. 23 oktober stellen we Hallo voor in de AB. Daarna trekken we met de nieuwe songs op Europese tour, inclusief Engeland. Het najaar wordt onze echte grote ronde.’
Opwarmen doen SONS zonder franjes. ‘Geen gekke rituelen. We geven elkaar “heel scoutsig” high fives en drinken een shotje. Niet volledig rond, maar toch de hoekjes eraf. Wij zijn wel zo’n band die alles samen doet. We spreken vroeg af in ons repetitiekot, we laden samen in en rijden samen naar de show. En Crammerock is extra leuk omdat je hier omringd bent door kameraden en vriendinnen.’
Punk krijgt opnieuw een stem
SONS maakt deel uit van een bredere beweging van de rock- en punkscene, die de laatste jaren aan kracht wint. ‘Je voelt dat rock terug breder wordt. Je hebt nu bands zoals Bob Vylan die relatief electronische muziek maken, maar nu echt de rock en punkrichting uitgaan. Geweldige bands als Amenra krijgen steeds meer “mainstream” aandacht. Ook krijgt punk opnieuw een boodschap. Zo zie je de laatste jaren meer en meer vrouwen op het podium. Kijk maar naar Amyl and the Sniffers, Brutus of English Teacher. Zelfs popacts hebben vandaag een punk-attitude. Daar kunnen wij alleen maar blij om zijn.’
Dromen van de overkant
Voor SONS kwamen al veel jongensdromen ondertussen uit: Trix, Werchter, vijf keer Crammerock, binnenkort een Europese tour… Maar er is er één droom waarvan ze hopen dat ze die toch binnenkort kunnen waarmaken: de plas versteken. ‘We zeiden dat al toen we veertien waren. In de VS spelen en touren, dat zou echt zot zijn. Iconisch. Idyllisch.’
En toch: hoe ver de dromen ook reiken, in Stekene voelt het als een thuismatch. Vier vrienden die samen muziek maken, samen reizen, samen eten, en samen hun publiek een klets rond de oren geven. Dat is SONS.
