In een vergankelijke wereld waarin alles lijkt te draaien om snelheid en oppervlakkigheid, ademt het werk van kunstschilder Dirk Bosschaert (55) rust en verstilling uit. ‘In mijn werken zoek ik authenticiteit en spontaneïteit. Mijn schilderijen zijn visionair, de inzichten van het moment leg ik voor altijd in olieverf vast als waren het ‘gestolde emoties.’
Ik zoek Dirk Bosschaert op in zijn appartement/atelier in Kemzeke waar hij sinds oktober 2024 zijn intrek heeft genomen. ‘Het bevalt me hier prima. Ik heb zware jaren achter de rug, ze laten hun sporen na. Maar op een bepaald moment moet je de knop omdraaien. Ik leef in het nu, het is wat het is.’
Ambrosius Bosschaert de Oude
Het verhaal van Dirk waaiert breed uit van oude meesters tot de schedel van een haas, van Willem Vermandere tot Titiaan en Rembrandt, van influencers tot imperfectie. We starten in De Klinge…
‘Wij woonden op het Spaans Kwartier. Ik was een ‘braaf manneke’ in een gezin met drie kinderen. In het 6de leerjaar maakte ik mijn eerste tekeningen, begon daarna te schilderen met plakkaatverf, later gevolgd door olieverf. Op een expositie in het gemeentehuis van De Klinge mocht ik mijn eerste werken tonen, vier landschappen. Ik was veertien jaar, mijn schilderijen vielen zeer in de smaak, het succes toen bepaalde verder mijn leven.’
Kunst zat blijkbaar in de genen. ‘Heb je de tulpen gezien hier op tafel? Ze zijn als het ware een stilleven. Dat was het genre dat Ambrosius Bosschaert de Oude (1573 – 1621) heeft ‘uitgevonden’. Naast Ambrosius waren nog verschillende andere leden van de ‘stam’ Bosschaert actief als kunstenaar.’
Kunstkalender
Van jongs af aan voelde Dirk zich aangetrokken door de oude klassieke meesters. De kunstkalenders die hij van zijn vader kreeg samen met de kunst instructieboeken van Walter T. Foster zijn voor hem nog steeds de ‘bijbel’. ’Later ‘ontdekte ik in de bibliotheek van Sint-Niklaas een video van Tom Keating, een Engelse kunstrestaurator maar ook een vervalser van kunstwerken. Voor mij was die video een openbaring. Tot dan had ik mijn ‘mosterd’ uitsluitend gehaald uit boeken, nu kon ik zien hoe een schilderij werd opgebouwd’, leerde ik over imprimatures en grisailles, over werken met dekkende verf en transparante ‘glacis’ lagen en zoveel meer.’
Opleving
In een vorig leven werkte Dirk bij Monsanto op de aankoopdienst en was vertegenwoordiger bij Sedec Vlaanderen, L’Oreal en Henkel Belgium. In 2006 stapte hij over naar het onderwijs en werd leraar Frans en Engels aan de Sint-Maarten Middenschool te Beveren en dat is hij nu nog steeds.
Zijn kennis en studie over de oude klassieke schildertechnieken brengt Dirk over als lesgever in de Vrije ateliers te Sint-Niklaas. ‘Kennis over de klassieke schildertechnieken lijkt verloren te gaan, toch zie ik een opleving. Cursisten komen vanuit gans België maar ook uit Nederland. Voor mij gaat schilderen om traditie en techniek, ik ga terug naar de roots van de schilderkunst, naar de eeuwenlang gebruikte technieken van de renaissance en barok, vaak vergeten of verguisd. Wie bepaalt trouwens wat mag en niet mag? Kunst is niet voor het nu bestemd. Toekomstige generaties zullen al dan niet over mijn werk oordelen!’
Universum
In zijn atelier toont Dirk me zijn jongste werk ‘Mending the ravished Self’ (zie foto). ‘Ik ben er al enkele weken mee bezig, iedere dag werk ik details, kleuren, schaduwen en accenten bij, een schilderij als een dagboek. Ik ben heel intuïtief tewerk gegaan, wat ik op het doek breng staat heel dicht bij mij, zowel relativerend als humoristisch. De stellingen centraal symboliseren heling, herstel. Wanneer je lang genoeg kijkt dan ontdek je een olifant, een kop van een beest, een leguaan, ogen, apen, vogelfiguren,… Het is een echte kijkprent, een bizar onderbewust universum zoals in de werken van Jeroen Bosch.’
Autodidact
‘Ik ben een autodidact, heb me alles zelf eigen gemaakt. Toen ik 14 jaar was wou ik naar de Academie in Sint-Niklaas. Ik was nog te jong om te schilderen en belandde in de tekenschool. Omdat mijn visie niet is bepaald door een specifieke scholing, ben ik steeds vrij geweest om te experimenteren, ‘trial and error’. Vaak begin ik ‘instinctmatig’, verken ik op gevoel mijn diepste binnenwereld, mijn Schaduw waar Carl Jung van spreekt. Na een donkere periode ben ik weer aan het opbouwen, wanneer ik kan schilderen ben ik de gelukkigste mens ter wereld. Schilderen is voor mij even noodzakelijk om rechtop te blijven als eten en drinken.’
Quote:
‘Voor mij gaat schilderen om traditie en techniek, ik ga terug naar de roots van de schilderkunst. Wie bepaalt trouwens wat mag en niet mag? Kunst is niet voor het nu bestemd!’
Dirk Bosschaert
.
