Begin jaren ’60 kregen we iedere zondag 5 frank snoepgeld van onze ouders om lekkers te kopen bij Ivonne Van Stappen, in haar supergezellige winkel in het centrum van Kemzeke. Een toog met honderden soorten snoep waaraan we ons te goed aan deden: zoethout, zoetzure hosties, neuzen, chocolade sigaretten, kauwgom…
Anno 2025 is de voormalige winkel/woning eigendom van Sylvie Danieluk (45), de kleindochter van Yvonne Van Stappen en Piotr Danieluk. Sylvie heeft het iconische gebouw in art deco met veel respect gerenoveerd.
‘Nationalestraat 33 in Kemzeke is het officiële adres van de voormalige winkel ‘De kleine winst’, maar met zijn ronde vorm staat het deels op de hoek van de Nationalestraat en deels op de hoek van de Schoolstraat,’ vertelt Sylvie. ‘Mijn overgrootouders hebben het gebouwd in 1936, 90m² op het gelijkvloers en 45m² op de eerste verdieping, met bovenop een plat dak. Grootmoeder Yvonne nam de zaak over in de jaren ’60 en breidde het assortiment uit. Een echte kruidenierswinkel met zowel charcuterie, kazen, algemene voeding, drank, groenten en fruit kon kopen. Kaas werd er nog op ‘schellekes’ gesneden.’
‘Vijf jaar geleden overleed Yvonne bij aanvang van de coronaperiode. Ik heb alleen maar warme herinneringen aan haar, ze was een grappige vrouw, beetje ondeugend, goed bij de pinken. Samen met mijn zus Nele liepen we school in ‘De Zevensprong’ vlak tegenover de winkel. We gingen er elke dag langs en aten er altijd soep. Op woensdag bakte ‘pepe’ frietjes in een papieren bakje, pure nostalgie. Op onze verjaardagen kregen we telkens een zak snoep met twee mandarijntjes om uit delen in de klas. En op zondag kregen we een grote zak snoep.’
Bar, galerij, boekenwinkeltje…
‘Het huis heeft mij altijd tot de verbeelding gesproken om er iets creatiefs en levendig van te maken: van een koffiebar of pottenbakkerij voor mijn zus tot living room concerten, boekenwinkeltje, bar, galerij,… Uiteindelijk kreeg ik de kans om de woning te kopen. Van bij aanvang was het mijn bedoeling om de architectonische waarde van het gebouw zoveel mogelijk te respecteren. De tijd was er blijven stilstaan, de indeling was al die jaren ongewijzigd gebleven.’
‘Waar het kon hebben we oorspronkelijke elementen zoals moluren en binnendeuren behouden of hersteld. Ook de ramen – voorzien van driedubbel glas – zijn gebleven in hun oorspronkelijke omvang, ze zorgen voor heel veel lichtinval in huis. Structureel is nauwelijks iets veranderd. We maakten wel vaak een afweging: wat behouden en wat vervangen? Op de vloer lagen cement tegels op de zavel wat voor een vochtig gevoel zorgde. De buitenmuren hebben we onderkapt en voorzien van 10 cm isolatie.’
‘Ik ben heel tevreden met het eindresultaat. Het is één van de merkwaardige huizen in Kemzeke waar heel veel (oudere) bewoners hun boodschappen deden. Ik woon er niet zelf in maar ik verhuur het aan mijn nonkel. Het idee dat het huis ‘in de familie’ is gebleven, geeft me een blij gevoel.’
Quote:
‘Van bij aanvang was het mijn bedoeling om de architectonische waarde van het gebouw zoveel mogelijk te respecteren.’
Sylvie Danieluk
