Dichter, acteur, regisseur, lid van verschillende culturele verenigingen, een voordrachtwedstrijd vernoemd naar zijn naam, oprichter van een toneelkring… De hoogste tijd om culturele duizendpoot Roger Vervaet (92), winnaar van de Cultuurprijs Stekene in 1994, aan het woord te laten.
‘Ik ben geboren in Moerbeke-Waas aan ’t Vaardeken in een boerengezin met 13 kinderen, 8 jongens en 5 meisjes. Met mijn broers sliepen we – twee aan twee – op de zolderverdieping. W.O.II verscheurde ons gezin, twee broers werden opgeëist door de Duitsers. Iedere zondag schreef moeder trouw een brief naar hen. Eén van mijn broers kon vluchten uit het werkkamp in Dresden en maakte een voettocht doorheen Duitsland. In de jaren ’50 heerste er een verborgen werkloosheid bij boeren, ze werden gedwongen om een stiel te zoeken buiten de boerderij. Vaak belandden ze als agent of rijkswachter bij de overheid.’
‘Ik volgde avondschool in Moerbeke en blonk uit in voordracht en opstel. Als autodidact zocht ik mijn weg. Ik kon aan de slag bij de UGent als kamerbewaarder bij vicerector Plancke. Na acht jaar ‘verhuisde’ ik met hem mee als bibliothecaris en correspondent aan de afdeling Historische en Vergelijkende Pedagogiek. Bibliotheekwerk bestond onder meer uit het contact met de studenten, uit- en inschrijven van boeken en tijdschriften, het inbinden van tijdschriften, het drukken van cursussen met offset. Uiteindelijk ben ik 35 jaar in dienst geweest bij UGent. Bij een afslankingsronde kon ik met pensioen, ik was toen 60 jaar.’
Liefde gevolgd naar de Polken
‘Ik ben de liefde gevolgd naar Stekene, meer bepaald naar de Polken. Ondertussen ben ik 64 jaar getrouwd met Adrienne Van Hooste, telg van de bekende Van Hooste familie. Adrienne raakte later meer bekend als academisch gevormde mondmuzikant. Ik voelde me heel snel thuis in Stekene, de Polken was en is een buurt waar vriendschap hoog in het vaandel staat, je komt er nog langs de achterdeur naar binnen. Adrienne had tien jaar een kruidenierswinkel in de Polken, de opkomst van de supermarkten was er teveel aan. Daarna volgde ze een cursus bejaardenhelpster in Gent en zette dit in de praktijk om gedurende 20 jaar in Zoetenaard te Stekene.’
‘Ondertussen wonen we al acht jaar op een ruim appartement in het centrum van Stekene, alles is hier dichtbij. Dagelijks ga ik mijn krant lezen in de nieuwe bibliotheek in het Cultuurhuis, een zalige plek waar ik altijd mensen ontmoet om een praatje te maken. De krant lees ik van a tot z, van het hoofdartikel tot diverse rubrieken en de sportpagina’s.’
Mentoren
‘Zoals gezegd: van jongs af aan voelde ik me aangetrokken tot voordracht en literatuur. Ik was een kwarteeuw huisdichter van Universitas, een tweemaandelijks tijdschrift voor de leden van de Koninklijke Bond van het Personeel Universiteit Gent. Ik bracht ook een drietal dichtbundels uit. Een aantal personen zijn voor mij belangrijk geweest in mijn verdere ontwikkeling. Dorpsgenoot priester/dichter Anton Van Wilderode was één van hen, in mijn jeugdjaren was ik nog misdienaar bij hem. Van Wilderode inspireerde me en moedigde me aan. Willy De Greef was dan weer een andere ‘leermeester’ voor mij, samen met hem regisseerde ik een aantal revues.’
‘Mijn gedichten zijn gebaseerd op gevoelens die bij mij leven. Mensen, de natuur, de oorlog en ook mijn geboortedorp en de wijk Spelonckvaardeken waar ik opgroeide, komen aan bod. Een gedicht schrijven is zwoegen, over mijn korte gedichten ben ik het meest tevreden. Een deel van mijn gedichten zijn fotografisch bewerkt door Martine Goossens, we stelden ze tentoon in UGent tijdens de Gentse Feesten. Ook met mijn dochter Christel organiseerde ik een tentoonstelling met haar kunstwerken en mijn gedichten.’
Massaspel
‘In de loop der jaren heb ik verschillende toneelstukken geregisseerd onder meer rond het thema inclusie. In november 1998 stonden de jongeren van De Dag Van Jan en Alleman op het toneel met het totaalspektakel ‘Kwart Voor 1’, geschreven door Dirk Bracke en door mij geregisseerd, met nog een muzikale toets van Gunter Van Campenhout. In Zaffelare voerden we ooit een toneelstuk op voor doven, met 9 acteurs en 9 tolken. In 2005 voerde ik de regie van een massaspektakel op de Boudelohoeve in Klein-Sinaai.’
Met het risico om een aantal activiteiten te vergeten: Roger en An waren 12 jaar hulpkok tijdens de jaarlijkse kampen van de Chiro Stekene, lid van cultuurvereniging Den Lesten Stuyver, lid van het Polkencomité, jurylid bij de voordrachtwedstrijd Roger Vervaet in Klein-Sinaai, medestichter toneelkring ‘De Distelbloem’, figurant bij totaalspektakel ‘900 jaar Sinaai’, auteur bij d’Euzie en Ercus, lid van het herdenkingscomité Anton Van Wilderode. ‘Een aparte vermelding verdient zeker onze fietspelgrimstocht naar Lourdes in 2003, op bijna zeventigjarige leeftijd. We gingen een droom achterna en met de zegen van hierboven werd het een geslaagde onderneming.’
Onvoorwaardelijke vriendschappen
‘Met onze 4 kinderen (Christel, Karin, Marijke en Ilse) hebben we een warme band die we zeer koesteren. Ik heb een mooi leven achter de rug en hoop nog op enkele gezonde jaren, op digitaal vlak ben ik nog grotendeels mee. Ik heb een stuk van Europa gezien, ik kreeg de kans om twee keer door Amerika te reizen. Op cultureel vlak pik ik regelmatig een concert of een tentoonstelling mee, laatst ben ik naar de expo over Ensor gaan kijken. Ik ben heel gehecht aan onze uitgebreide vriendengroep, voor mij draait alles om onvoorwaardelijke vriendschappen zonder iets terug te hoeven krijgen.’
Quote:
‘Ik ben heel gehecht aan onze uitgebreide vriendengroep, voor mij draait alles om onvoorwaardelijke vriendschappen zonder iets terug te hoeven krijgen.’
Rover Vervaet
