Kraanmeester of kraandrijver. Dat is de officiële benaming van de job die Stekenaar Freddy Dhollander (45) uitoefent bij MSC PSA European Terminal op Linkeroever, de grootste container terminal van Europa. 50 meter boven de grond in zijn stuurcabine is Freddy de baas over ‘het mooiste bureau van de Antwerpse haven.’
‘Voor ik in de haven startte was ikvijftien jaarfulltime aan de slag als kraanman bij Sidmar in Zelzate, daarnaast was ik nog aannemer in bijberoep. Om kraanmachinist te worden in de haven is dan wel geen specifieke vooropleiding vereist, je moet wel erkend zijn als dokwerker met een ‘boek’. Ik startte eerst als straddle carrier chauffeur voor het horizontaal vervoer van containers en kreeg daarna de kans om een kraan te besturen.’
‘Daarvoor volgde ik 3 maanden een opleiding, in eerste instantie met een simulator. Net als in een computerspel worden alle mogelijke situaties en omgevingen nagebootst. Tijdens de opleiding word je begeleid door een ervaren kraanmachinist, een zogenaamde ‘peetvader’. Stap voor stap doorloop je het verdere traject, met een enkele grijper en daarna met dubbele grijpers tot je alle handelingen onder de knie hebt. Veiligheid staat altijd voorop, fouten kunnen ernstige gevolgen hebben voor de werkomgeving en de medewerkers.’
2400 ton
‘Een kraan weegt 2200 ton, heeft een totale hoogte van 84 meter, een spanwijdte van 150 meter waarvan 70 meter over het water en een draagvermogen van 100 ton. Ik behandel voor circa 90% containers, zowel 20 als 40 voet, daarnaast ook stukgoed allerhande waaronder tanks, camions, transformatoren, silo’s, jachten en treinstellen. Schepen worden alsmaar groter en hoger. Eén van de schepen die we bedienen is 399 meter lang en 62 meter hoog, qua lengte spreek je dan over zowat 4 voetbalvelden.’
Samenwerken
‘Hoogtevrees is uiteraard uitgesloten in ons vak. Om in mijn cabine te geraken neem ik eerst een buitentrap van 6 meter hoog, daarna pak ik de lift en bovenaan moet ik nog enkele trappen doen. Hoewel ik helemaal alleen in mijn cabine zit draait mijn job toch vooral om samenwerken. Via een walkietalkie sta ik permanent in contact met onze ploegbaas. Hij leidt het werk, geeft instructies en ik voer zijn opdrachten uit. We moeten soms blindelings vertrouwen hebben in onze dekman.Eigenlijk speel ik een soort van ‘tetris’, om alle blokken in elkaar te laten passen. De speling tussen de containers in het ruim van een schip is echter beperkt tot nauwelijks 5cm aan iedere kant.’
Multi tasken
‘Mijn cabine beschikt over airco en voetverwarming en dient als een controlecentrum voor het beheren en bedienen van kraanfuncties. Voor het heffen, roteren en verplaatsen is de cabine uitgerust met 2 hendels, 25 drukknoppen, 4 voetpedalen en een camera om achteruit te kijken. Wat ik doe is een hogere vorm van multi tasken, daarom kan het belang van een goede opleiding niet genoeg worden benadrukt.’
‘Onze verantwoordelijkheid is gigantisch groot, daar hoef ik geen tekening bij te maken. Stressbestendigheid en constante focus zijn een vereiste in onze job. Gelukkig beschik ik over stalen zenuwen, ik raak niet snel in paniek. Daarnaast ben ik een streber en een perfectionist, voor mij moet alles 110% in orde zijn.’
Zelf opleiden
‘Ik ervaar het als een grote eer dat ik kraanmeester ben geworden, het is niet voor iedereen weggelegd. Je moet geselecteerd worden en ook psychologische testen doen. De verloning en bijkomende voordelen zijn meer dan uitstekend. Maar daar staat wel iets tegenover, mijn sociaal leven is niet alledaags. Ik werk één weekend op twee, in een ritme tijdens de zomermaanden van 9 werkdagen en 1 dag thuis. Mijn dienst start om 14u00 tot 22u00, zowel dus wanneer het nog licht is als wanneer het donker geworden is.’
‘Mijn ogen doen het nog prima, twee keer per jaar worden ze medisch gekeurd. Onze zithouding zorgt wel voor een belasting van de nekspieren, dat mag je niet onderschatten, gelukkig mogen we regelmatig langsgaan bij een osteopaat. Ik besef maar al te goed dat ik een fantastische job heb. Ik heb nog wel een ‘droom’: in de toekomst zou ik graag zelf opleidingen geven. Op die manier kan ik mijn jarenlange ervaring doorgeven aan nieuwkomers.’
