Tenzij we iets of iemand over het hoofd zien is Drankenhandel Van Remoortel in de Kemzeekse Nationalestraat de oudste zaak in het dorp. Uiterlijk niet, want sinds enkele jaren kan je er terecht in een gloednieuwe, ruime en overzichtelijke winkel voor een quasi eindeloos aanbod aan dranken en alles wat ermee te maken heeft.
Een terugblik van acht decennia. Daar zijn wat mensen voor nodig om die in kaart te brengen. Naast huidig zaakvoerder Karlijn Van Remoortel (46) zit ook moeder Agnes Stuer (77) aan tafel. En om zeker niks uit de prille beginperiode over het hoofd te zien wordt in de loop van het gesprek ook tante Ingrid Van Remoortel (81) opgetrommeld.
‘Amedée Van Remoortel is de zaak gestart toen de laatste bommen van de tweede wereldoorlog hier nog vielen. Een exacte datum hebben we niet maar dat moet 1944 of 1945 geweest zijn. Zijn vader was zoals zovele Kemzekenaars vlasser en die had voor Amedée een dorsmachine gekocht. Maar op het eind werd het vlas met zoveel verlies verkocht dat Amedée het op zijn 29ste voor bekeken hield.’
Zelf limonade maken
‘Toen mijn ouders trouwden kochten ze het huis in de Nationalestraat 11’, vertelt Ingrid. ‘Hier was een winkel van Vereecken en mijn vader (Amedé) begon met zelf limonade te maken en bier af te trekken. Dat waren vaatjes bier van Roy uit Wieze en Anglo-Belge die door ons op beugelflessen afgevuld werden. We hadden hier ook een soort bak om flessen te spoelen. Uit één vat haalden we 24 bakken van elk 24 flessen, die moesten allemaal met de hand gespoeld worden en op pinnen gezet om uit te lekken. Je kan dat toestel hier nog zien in de winkel. Een flinke job voor Chris (vader van Karlijn en echtgenoot van Agnes) en ikzelf, om één of andere reden moest broer Jan nooit helpen.’
‘We maakten zelf ook limonade met water uit onze eigen geboorde put dat ieder jaar door de voorloper van de voedselinspectie gekeurd werd. Als het een droge zomer was werden we in Kemzeke wel scheef bekeken omdat de buurt ons ervan veracht al het grondwater weg te trekken.’
Paard Pol
‘In die periode hadden we een knecht, Frans Van Landeghem. Die ging voor ons met paard en kar de baan op. Het paard heette Pol en ik mocht overal mee naartoe’, vertelt Ingrid. Frans woonde in die tijd nog bij zijn moeder, maar Frans trouwde met Emilienne De Ridder en hij wilde een eigen zaak. Omdat Frans de baan deed kende hij alle klanten persoonlijk en die nam hij vrolijk mee.’
‘Toen de BTW reglementering in voege kwam was dat voor Amedée genoeg geweest, Chris en ik trouwden en namen de zaak over’, pikt Agnes in. ‘In de eerste jaren enkel leveringen aan huis en pas in 1986 openden we voor de eerste keer ons magazijn voor afhaling. Druk was het in die eerste periode niet, we hielden onze kassa in een sigarenkistje in de schuif, dat was ruim voldoende. Maar het was het begin van een enorme evolutie. Boudewijn D’Hondt ontwierp ons logo dat op onze camion en op het magazijn geschilderd werd. De leveringen aan huis verminderden zienderogen. Vandaag gaan we nog één dag per week de baan op, voornamelijk bij oudere klanten die zich moeilijker kunnen verplaatsen.’
Chris en Agnes
‘Samen met Chris zien we de zaak groeien, de thuisverkoop is echt het nieuwe normaal geworden. Maar in 2006 slaat het noodlot toe. De kankerdiagnose is keihard, Chris blijft werken en actief in het verenigingsleven ondanks de dagelijkse chemo maar in 2010 verliest hij de strijd op amper 63-jarige leeftijd. Gelukkig was hij heel vooruitziend en richt hij reeds in 2007 een BVBA op om de zaak veilig te stellen voor mezelf en onze dochters Karlijn en Helena. Dat plan is er altijd geweest maar normaal gezien waren we nog wel wat langer doorgegaan, nu kwam alles plots in een stroomversnelling’ , vertelt Agnes die nu nog altijd dagelijks in de zaak aan het werk is.
Karlijn en Klaas
Helena focust zich op de sportdiensten in Stekene en later in Lokeren. Karlijn trouwt met Klaas Janssens, die eerder al in de zaak was, en wordt zaakvoerder. ‘Mijn wereld stond even stil toen ik enkele jaren later hoorde dat ze gingen scheiden maar hun wil om samen de zaak voort te zetten en de geweldige manier waarop ze dat ook doen stelt me heel erg gerust’, vertelt Agnes.
‘Vandaag runnen we de zaak met zes mensen’, zegt Karlijn. ‘Mama, Klaas en ikzelf samen met drie externe personeelsleden. Onderschat het niet: het is hard werken in een drankenhandel. Het is belangrijk om de vinger aan de pols te houden en te blijven evolueren. We focussen nu op onze winkel, de horeca (niet echt de cafés, eerder de feestzalen), en uiteraard de evenementen. Wist je dat we de enige nog overblijvende leverancier van Crammerock zijn die er al bij waren bij de eerste editie op het veldje in de Kwakkelstraat? Die diverse afzetgebieden vergen allemaal een andere aanpak en daar proberen we zo goed mogelijk op in te spelen.’
1000 producten
‘Het aanbod aan bier swingt de pan uit, we hebben momenteel meer dan 300 verschillende soorten in voorraad. Alles samen hebben we meer dan 1000 producten in de winkel. Sinds enkele jaren is ons wijnaanbod ons stokpaardje geworden, we trachten ook regelmatig proeverijen te organiseren.’
‘Maar dé hype van het moment zijn de alcoholvrije bieren, wijnen en aperitieven. Die opmars is zo groot dat we reeds een hele rayon aan alcoholvrij bier in onze winkel hebben. De kwaliteit en vooral de smaak zijn er de laatste jaren enorm op vooruitgegaan. Alcohol is een smaakmaker en moet dan vervangen worden, meestal door kruiden of fruit toe te voegen.’
Vierde generatie
Na 80 jaar zit er nog geen sleet op het succesverhaal van de drie generaties Van Remoortel. Of zoals Karlijn op weg naar de uitgang meegaf: ‘de vierde generatie begint stilaan mee te werken. Agnes heeft vier kleinzonen en je ziet daar ook al de passie voor het bedrijf aankomen. Die kunnen voortbouwen op onze nieuwe initiatieven die nu reeds gestart zijn. Ik denk aan onze wijndegustaties, masterclass whisky en rum, de samenwerking met Leonidas Fleur voor bier en chocolade pairing. En voor de -al dan niet- échte kenners onze drankenquiz. We zijn tachtig jaar ver maar ons verhaal is nog lang niet uitverteld.’
KADER: Den Drogen
In het artikel hebben we het netjes over Van Remoortel maar in Kemzeke gaan de mensen eigenlijk naar Den Drogen. ‘Dat gaat al heel lang mee en we vinden het niet erg’, lacht Ingrid. ‘De grootvader van Chris en mezelf was Franciscus Van Remoortel, Sooi voor de vrienden. Zelfs ik heb hem niet gekend maar hij had blijkbaar een kurkdroge vorm van humor. Vandaar Den Drogen. Iedereen had vroeger een bijnaam maar deze is blijven meegaan en overgeërfd naar Amedée, Chris en nu dus ook Karlijn.’